Τα ξωτικά - les lutins de Sokratis Malamas

Ce matin, une chanson de Malamas avec le grand orchestre Terpsis 

Τα ξωτικά

Σε ποια σκιά τα μάτια σου θολώνουν
Μικρό πουλί σ′ αγάπησα πολύ
Τα βήματα στα κύματα βουλιάζουν
Να 'σουν εδώ να σε βρει η ανατολή

Μέσα στα ρούχα μου σε κρύβω σαν φωτιά
Να ′χουν να λεν πως δε σε γνώρισα ποτέ μου
Όνειρο είναι η ιστορία μας καρδιά μου
Τα ξωτικά γυρνούν τις νύχτες συντροφιά μου

Δωσ' μου το φως κι ας κάνω πως δεν είδα
Δώσ' μου νερό να σβήσω τα βαριά
Ότι έχει μείνει μέχρι εδώ απ′ το κερί μου
Είναι τα μάτια σου που καίνε σαν φωτιά

Μέσα στα ρούχα μου σε κρύβω σαν φωτιά
Να ′χουν να λεν πως δε σε γνώρισα ποτέ μου
Όνειρο είναι η ιστορία μας καρδιά μου
Τα ξωτικά γυρνούν τις νύχτες συντροφιά μου

Dans quelle ombre tes yeux se troublent-ils,
Petit oiseau, je t’ai tant aimé
Les pas s’enfoncent dans les vagues
Si tu étais là pour accueillir l’aube

Dans mes vêtements, je te cache comme un feu
Qu’ils puissent dire que je ne t’ai jamais connue
Notre histoire est un rêve, mon cœur
Les lutins me tiennent compagnie la nuit

Donne-moi la lumière, même si je fais semblant de ne pas voir
Donne-moi de l’eau pour apaiser ce qui pèse
Ce qu’il reste de ma bougie jusqu’ici
Ce sont tes yeux qui brûlent comme le feu

Dans mes vêtements je te cache comme un feu
Qu’ils puissent dire que je ne t’ai jamais connue
Notre histoire est un rêve, mon cœur
Les lutins me tiennent compagnie la nuit

(essai de traduction, soyez indulgents)