Ephéméride éclectique d'une librocubiculariste glossophile et mélomane.
11 Juin 2026
Le hasard d'une dédicace au bord d'un poème d'I. Couée (Arall) m'a conduite à Kristen Noguès :
Hirnezh an devezhioù
War roud an hent eoan 'vont
Liv e vouezh en avel glan.
Hirnezh an devezhioù a gan.
Eomp'ta da gemer va mouezh,
En ur ger dianavez,
Ha kentañ 'vo heklev; ar werenn.
Warc'hoazh 'vo distrujet.
Soñjet c'hoazh gant ma son.
Chomo met ur bleunienn (ec'h an).
Warc'hoazh ‘vo diskoulmet
Ar bed ha ma soñjoù,
Hirnezh an devezhioù a gano.
Kristen Noguès
La longueur des journées
J'allais sur les empreintes du chemin,
La couleur de sa voix au vent pur.
La longueur des journées chante.
Allons donc prendre ma voix,
Dans un endroit inconnu,
Et le premier sera l'écho du verre.
Demain sera détruit.
Rappellez-vous encore par ma chanson.
Il ne restera qu'une fleur.
Demain sera dénoué
Le monde et mes pensées,
La longueur des journées chantera.
Traduction d'après écoute du morceau (8-CD2)
par Annie Ebrel et Marthe Vassallo.
Kristen Noguès
Ephéméride éclectique d'une librocubiculariste glossophile et mélomane