Ministres en mélodie : la Grèce selon Mitsotakis

Aujourd’hui, une chanson grecque espiègle et jubilatoire, qui vous glisse entre les mains — ou presque — toutes les clés de la musique grecque.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΟΥΣΙΚΩΝ
(Στίχοι - μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης)

Κυβέρνηση των μουσικών λέω εγώ να φτιάξω 
μπας και τη χώρα τούτη ’δω αξιωθώ ν' αλλάξω. 
Ευθύς στο Εσωτερικών, μην πάθω καμιά νίλα, 
θα διορίσω υπουργό τη Μάρθα τη Φριντζήλα. 

Η Τσανακλίδου αβλεπί μες στο Επικρατείας 
και ο Αργύρης Μπακιρτζής στο Aντιπροεδρίας.
Διακαιοσύνης οι ντε Σπελ με τον σοφό Βλαχάκη
και Τουρισμού η γελαστή Τζούλια Καραπατάκη.

Ο Νίκος Πορτοκάλογλου θα ’χει το Οικονομίας
κι οι Παπακωνσταντίνηδες μες στο Οικογενείας.
Δεληβοριάς Πολιτισμού κροκόδειλος και δράκος
και στο ΠΡΟ.ΠΟ αλύγιστος ο Μήτσος Πουλικάκος.

Απ' τα Υπόγεια Ρεύματα ο Κλιούμης στο Υγείας 
γιατί είναι βετζετέριαν, Νταλάρας στο Εργασίας. 
Ασύλου Μετανάστευσης στο Σπύρο το Γραμμένο
Αγροτικής Ανάπτυξης Χαρούλη αρματωμένο. 

Αφού ήτανε και φυσικός και είναι και μαγκάκι
Περιβαλλοντοενέργειας Χαΐνη Αποστολάκη.
Νησιωτικής πολιτικής μαζί και Ναυτιλίας 
ο Παντελής Θαλασσινός για λόγους εμπειρίας.

Αμύνης κάποιον κρητικό μάλλον τον Ψαραντώνη 
ή το Βασίλη το Σκουλά τους Τούρκους να ψαρώνει.
Εκεί στο Εξωτερικών για να τους κάνει πλάκα
και να ναυλώνει μάτζικ μπας θέλω τον Αγγελάκα.

Ψηφιακής κυβέρνησης για να περνάμε ωραία 
Το Λιάκο θα ’χω, μάγκες μου, τον χάκερ Εισβολέα.
Και για να γίνουν τα σχολειά χώροι πολυφωνίας
τη Βελεσιώτου που ήτανε δασκάλα στο Παιδείας.

Υποδομών Μεταφορών το Μήτσο Μυστακίδη 
κι όσ’ είστε τώρα υπουργοί τσιμπήστε ένα καρύδι. 
Δημοκρατίας πρόεδροι Χαρούλα και Γαλάνη
γιατί η μια είναι και γαμώ κι η άλλη είναι αλάνι.

Εμείς δεν θέλουμε αρχηγό να μας ζητάει πλάτη
θ’ αποφασίζουμε μαζί και θα ’μαστε χορτάτοι,
κι οι υπουργοί οι τωρινοί ας μαζευτούνε ούλοι 
μια βίτσα να τους δώσω εγώ και να βαρούν νταούλι.

Κι άμα με θέν’ πρωθυπουργό της νέας ηγεσίας 
να ξέρουνε πως θ' αρνηθώ για λόγους συγγενείας,
μα αν παρόλ’ αυτά εσείς με θέλετε παρέα
να μη φανώ ακατάδεχτος, κάντε με γραμματέα.

Συγγνώμη σ’ όσους ξέχασα, παράπονο με πιάνει
μια εικοσάδα μάζεψα και πιάσαμε ταβάνι.
Δεν είναι διακήρυξη, είναι απλά ένα ποίημα
γι’ αυτό και είναι μουσικό κι ευέλικτο το σχήμα.

GOUVERNEMENT DE MUSICIENS

(Paroles et musique : Dimitris Mitsotakis)

Moi, je dis que je vais former un gouvernement de musiciens,
histoire que je mérite peut-être de changer ce pays.
Tout de suite, à l’Intérieur – pour éviter une catastrophe –
je nommerai ministre Martha Frintzila.

Tsanaklidou, les yeux fermés, ira au ministère d’État,
et Argyris Bakirtzis à la vice-présidence.
À la Justice, les De Spel avec le sage Vlachakis,
et au Tourisme, la souriante Gioulia Karapataki.

Nikos Portokaloglou aura l’Économie,
et les Papakonstantinou s’occuperont de la Famille.
Delivorias, crocodile et dragon, prendra la Culture,
et au ministère du PRO.PO., inflexible, Mitsos Poulikakos.

Des Hypogea Revma, Klioumis ira à la Santé,
car il est végétarien ; Dalaras aura le Travail.
À l’Asile et à l’Immigration, Spyros Grammenos,
et au Développement rural, l’armé de son luth Giannis Haroulis.

Puisqu’il fut aussi physicien et qu’il a la classe,
à l’Environnement-Énergie, Haïnide Apostolakis.
Pour la politique insulaire et la Marine marchande réunies,
Pandelis Thalassinos, pour raisons d’expérience.

À la Défense, un Crétois, sans doute Psarantonis,
ou bien Vassilis Skoulas, pour impressionner les Turcs.
Et aux Affaires étrangères, pour leur jouer des tours
et affréter des « magic bus », je veux Aggelakas.

Au Numérique, pour qu’on s’amuse,
je prendrai mon pote Liakos, le hacker Eisboleas.
Et pour que les écoles deviennent des lieux de polyphonie,
Velesiotou, qui fut institutrice, aura l’Éducation.

Aux Infrastructures et Transports, Mitsos Mystakidis,
et vous qui êtes ministres maintenant, prenez une noix (et croquez).
Présidentes de la démocratie : Haroula et Galani,
car l’une est géniale et l’autre, une vraie dure.

Nous, nous ne voulons pas de chef qui nous demande de le soutenir :
nous déciderons ensemble et nous serons rassasiés.
Et les ministres actuels, qu’ils se rassemblent tous :
je leur donnerai une baguette, et qu’ils battent le tambour.

Et si on me veut comme Premier ministre de cette nouvelle direction,
qu’ils sachent que je refuserai, pour raisons familiales.
Mais si malgré tout vous me voulez avec vous,
pour ne pas paraître hautain, faites-moi secrétaire.

Pardon à ceux que j’ai oubliés : ça me chagrine.
J’en ai ramassé une vingtaine et on touche le plafond.
Ce n’est pas une proclamation, juste un poème :
voilà pourquoi sa forme est musicale et flexible.

(essai de traduction, soyez indulgents...)