Petit gitan - Dimitris Mitsotakis

Ce matin une nouvelle chanson de Mitsotakis 

Βρε, απ’ τα πέντε σου στη γύρα Θήβα, Πύργο, Σαλονίκη 
στο Μενίδι, στο Ζεφύρι και στη λάσπη που σου ανήκει
απ’ τα πέντε σου στη γύρα και στη λάσπη που σου ανήκει.
        
Στα μπαζώματα της πόλης και στης χώρας το μπατζάκι  
θα σε σβήσουν μια για πάντα σαν τη γόπα στο τασάκι
είκοσι ευρώ κοστίζει η ζωή σου, ρε γυφτάκι 

Βρε, μια τσιγγάνα είν’ η φτώχεια, με βυζαίνει από παιδάκι
“άμεν σαμ μποχάλε ντάγια”*, ας χορέψουμε, γυφτάκι
μια τσιγγάνα είν’ η φτώχεια, με βυζαίνει από παιδάκι.

Στα μπαζώματα της πόλης και στης χώρας το μπατζάκι  
θα σε σβήσουν μια για πάντα σαν τη γόπα στο τασάκι
είκοσι ευρώ κοστίζει η ζωή σου, ρε γυφτάκι 

Βρε, μας πετάξανε στο δρόμο σαν σκουπίδια στο χαντάκι
για κονόμα του αφέντη πόσο μοιάζουμε γυφτάκι!
μας πετάξανε στο δρόμο -πόσο μοιάζουμε γυφτάκι!-.

Στα μπαζώματα της πόλης στο τσαντίρι και στο γκέτο  
βάρα ένα τσιφτετέλι κι έλα μου, τραγούδησέ το
πες της μάνας σου, γυφτάκι, πως τη βγάλαμε και φέτο.

*“Άμεν σαμ μποχάλε ντάγια” σημαίνει ”πεινάμε, μάνα”, στα Ρομανί

(Στίχοι-μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης)

Vois, dès tes cinq ans tu tournes en rond
Thèbes, Pyrgos, Salonique,
à Ménidi, à Zefýri, dans la boue qui t’appartient,
dès tes cinq ans tu tournes en rond,
dans la boue qui t’appartient.

Dans les décombres de la ville
et dans la campagne,
ils t’effaceront pour toujours
comme un mégot dans un cendrier.
Ta vie vaut vingt euros, petit gitan.

Vois, la pauvreté est une bohémienne,
elle me donne le sein depuis l’enfance.
« Amen sam bokhale dâya »*,
dansons donc, petit gitan.
La pauvreté est une bohémienne,
elle me nourrit depuis l’enfance.

Dans les décombres de la ville
et dans la campagne,
ils t’effaceront pour toujours
comme un mégot dans un cendrier.
Ta vie vaut vingt euros, petit gitan.

Vois, ils nous ont jetés sur la route
comme des ordures dans le fossé.
Pour le profit du maître,
comme nous lui ressemblons, petit gitan !
Ils nous ont jetés sur la route —
comme nous lui ressemblons, petit gitan !

Dans les décombres de la ville,
dans la tente et dans le ghetto,
frappe un tsiftetéli et viens,
chante-le pour moi.
Dis à ta mère, petit gitan,
qu’on a réussi à s’en sortir, cette année aussi.

* « Amen sam bokhale dâya » signifie « nous avons faim, maman », en romani.

Texte et musique : D. Mitsotakis

(Essai de traduction, soyez indulgents...)