Spleen : Je suis comme le roi d'un pays pluvieux - par le groupe Pyx Lax

Spleen : Je suis comme le roi d'un pays pluvieux

Je suis comme le roi d'un pays pluvieux,
Riche, mais impuissant, jeune et pourtant très vieux,
Qui, de ses précepteurs méprisant les courbettes,
S'ennuie avec ses chiens comme avec d'autres bêtes.
Rien ne peut l'égayer, ni gibier, ni faucon,
Ni son peuple mourant en face du balcon.
Du bouffon favori la grotesque ballade
Ne distrait plus le front de ce cruel malade ;
Son lit fleurdelisé se transforme en tombeau,
Et les dames d'atour, pour qui tout prince est beau,
Ne savent plus trouver d'impudique toilette
Pour tirer un souris de ce jeune squelette.
Le savant qui lui fait de l'or n'a jamais pu
De son être extirper l'élément corrompu,
Et dans ces bains de sang qui des Romains nous viennent,
Et dont sur leurs vieux jours les puissants se souviennent,
Il n'a su réchauffer ce cadavre hébété
Où coule au lieu de sang l'eau verte du Léthé.

Charles Baudelaire

(Μετάφραση: K. Γ. Καρυωτάκης)

Τα Άνθη του Κακού, 1857

Είμαι σάν κάποιο βασιλιά σέ μιά σκοτεινή χώρα, 
πλούσιον, αλλά, χωρίς ισχύ, νέον, αλλά από τώρα 
γέρο, που τους παιδαγωγούς φεύγει, περιφρονεί, 
και την ανία του να διώξει ματαιοπονεί 

μ' όσες μπαλάντες απαγγέλλει ο γελωτοποιός του.
Τίποτε δέ φαιδρύνει πιά το μέτωπο του αρρώστου, 
ούτε οι κυρίες ημίγυμνες, πού είν’ έτοιμες νά πουν, 
αν το θελήσει, πώς πολύ-πολύ τον αγαπούν, 

ούτε η αγέλη των σκυλιών, οι ιέρακες, το κυνήγι, 
ούτε ο λαός, προστρέχοντας, η πόρτα όταν ανοίγει. 
Γίνεται μνήμα το βαρύ κρεβάτι του, κι αυτός, 
χωρίς ένα χαμόγελο, σέρνεται σκελετός.

Χρυσάφι κι αν τού φτιάνουν οι σοφοί, δε θα μπορέσουν 
το σαπισμένο τού είναι του στοιχείο ν’ αφαιρέσουν, 
καί μέ τά αιμάτινα λουτρά, τέχνη ρωμαϊκή, 
ιδιοτροπία των ισχυρών τότε γεροντική, 
νά δώσουνε θερμότητα σ’ αυτό το πτώμα που έχει 
μόνο τής Λήθης το νερό στίς φλέβες του καί τρέχει.

Είμαι σαν ένας βασιλιάς σε ομιχλώδη χώρα
βαθύπλουτος μ' ανίσχυρος και γερασμένος πρόωρα
που αηδιάζει με των αυλικών του τα παιχνίδια
βαριέται γάτες και σκυλιά και τ' άλλα κατοικίδια
ούτε τραγούδι ή γιορτή το πνεύμα χαλαρώνει
ούτ' ο λαός του που πεθαίνει αντίκρυ απ' το μπαλκόνι
στ' αγαπημένου του τρελού την πρόστυχη μπαλάντα
το μέτωπο του δεν γελά σκληρό και γκρίζο πάντα
τάφος το απέραντό του γίνεται κρεβάτι
ενώ οι πουτάνες της αυλής του κλείνουνε το μάτι
Ο άγγελος του δεν μπορεί παρ' όλη τη σοφία
να βγάλει απ' το είναι του την χαλασμένη ουσία
κι αυτά τα αιμάτινα λουτρά γνωστά μας
   [απ' τη Ρώμη
που στα στερνά του οι ισχυροί θυμούνται
   [τώρα ακόμη
δεν το γιατρεύουν το κορμί του ηλίθιου
   [τούτου άρρωστου
που αντί για αίμα ένα νερό πράσινο
   [τρέχει εντός του.
             
Mετάφραση : ο Νίκος Φωκάς
Traduction de Nikos Fokas
reprise dans la chanson de Pyx Lax