Σώμα του καλοκαιριού - Corps de l'été - O. Elytis - Traduction de M. Volkovitch

Au printemps, j'ai posté un extrait du poème "Corps de l'été" d'O. Elytis  dans un "collage" consacré au peintre Tsarouchis.

Ce matin, je vous propose la version complète du poème.

Σώμα του καλοκαιριού

Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχή
Πάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρες
Τώρα ο ουρανός καίει απέραντος
Τα φρούτα βάφουνε το στόμα τους
Της γης οι πόροι ανοίγουνται σιγά σιγά
Και πλάι απ’ το νερό που στάζει συλλαβίζοντας
Ένα πελώριο φυτό κοιτάει κατάματα τον ήλιο.
Ποιος είναι αυτός που κείτεται στις πάνω αμμουδιές
Ανάσκελα φουμέρνοντας ασημοκαπνισμένα ελιόφυλλα
Τα τζιτζίκια ζεσταίνονται στ’ αυτιά του
Τα μυρμήγκια δουλεύουνε στο στήθος του
Σαύρες γλιστρούν στη χλόη της μασχάλης
Κι από τα φύκια των ποδιών του αλαφροπερνά ένα κύμα
Σταλμένο απ’ τη μικρή σειρήνα που τραγούδησε:

Ω σώμα του καλοκαιριού, γυμνό, καμένο
Φαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτι
Σώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάς
Μεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάς
Άχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίο
Γεμάτο αστράκια και πευκοβελόνες
Σώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας!

Έρχονται σιγανές βροχές ραγδαία χαλάζια
Περνάν δαρμένες οι στεριές στα νύχια του χιονιά
Που μελανιάζει στα βαθιά μ’ αγριεμένα κύματα
Βουτάνε οι λόφοι στα πηχτά μαστάρια των νεφών
Όμως και πίσω απ’ όλα αυτά χαμογελάς ανέγνοια
Και ξαναβρίσκεις την αθάνατη ώρα σου
Όπως στις αμμουδιές σε ξαναβρίσκει ο ήλιος
Όπως μες στη γυμνή σου υγεία ο ουρανός.

Οδυσσέας Ελύτης

CORPS DE L'ÉTÉ

Il y a longtemps qu'on n'a pas entendu

la dernière pluie mouillant fourmis et lézards

Le ciel à présent brûle immense

Les fruits se teignent la bouche

Les pores de la terre peu à peu s'ouvrent

Et près de l'eau qui épèle goutte à goutte

Une énorme plante fixe le soleil en face !

Qui donc est allongé là-haut dans le sable

Fumant sur le dos des feuilles argentées d'olivier

Les cigales s'échauffent dans ses oreilles

Les fourmis s'affairent sur sa poitrine

Les lézards glissent dans le buisson de l'aisselle

Des algues de ses pieds sort une vague légère

Qu'envoie la petite sirène et elle chante :

Ô corps de l'été nu brûlé

Mangé par l'huile et par le sel

Corps du rocher frisson du cœur

Grand flottement de la chevelure-osier

Haleine de basilic sur le pubis frisé

Couvert d'étoiles et d'aiguilles de pin

Corps vaisseau profond du jour !

Viennent de petites pluies des grêles brutales

Passent les côtes meurtries aux griffes de la tempête

De neige toute noire là-bas au-dessus des vagues furieuses

Les collines plongent dans les mamelles gonflées des nuages

Mais derrière tout cela tu souris insouciant

Et retrouves ton heure immortelle

Comme te retrouve sur les sables le soleil

Et comme le ciel dans ta santé nue.

Traduction : Michel Volkovitch